تلنگر

به نام خدا ظاهرش سرد و بی تفاوت به نظر می رسید . سرش رو پائین انداخته بود و در امتداد خط مستقیم نوک کفشش راه می رفت . آروم به نظر میومد و به کسی کاری نداشت . سگرمه هاش کمی توهم بود که نشون از تفکر داشت . هر چند وقت یکبار عرق روپیشو نیشو با دستاش پاک می کرد . هوا گرم بود . همچنان قدم می زد گاهی هم از زیر سایه خنک درخت ها رد می شد ولی چنان سرد بود که انگار محتاج خنکای سایه نیست . موهای نیمه پریشون و ژلی که برای خالی نبودن عریضه زده شده ، پیراهنی که گاهی روشلوار بود و گاهی تو شلوار ، صورتی که بعضی وقت ها صاف بود و بعضی اوقات می شد کبریتو روش روشن کرد ، کفش هائی که معلومه با حواس پرتی واکس خوردن و چشمائیکه مخاطبینش موزائیکها ، چمن  ، آسفالت یا چاله های حیاط دانشگاه بود . خلاصه خیلی وقت ها سوژه ی خنده های زیره به زیره ی دخترا بود و هدف نگاههای ترحم یا تمسخر آمیز پسرا غرق فکر بود ، اما نجات غریقی توکار نبود ، فریادی هم نمی زد . به نظر می رسید داره شنیده هاش رو حلاجی می کند یا در حال نشخوار فکری ذهنیاتش . دغدغه هاش ، دغدغه های معمول و متداول همه نبود . زیاد هم استثنایی نبود . یه بار که می خواست یه استراحتی به ذهنش بده تو سلف سرویس باهام صحبت کرده بود . نمی دونم چرا با من ؟ شاید بخاطر اینکه هم رشته بودیم ، یا آنقدر خسته و پر شده بود که فقط می خواست حرف بزنه یا شاید بخاطر اینکه من ریش دارم ! خیلی عادی شروع کرد :  -  سلام   ـسلام -رشته ات چیه ؟    -  علوم - ورودی ؟ - 83  ـ شماچی؟ ـمنم علومم …  کمی فکر کرده و گفت : چرا علوم ؟ منم خواستم یک کمی صمیمی تر شم گفتم : پس چند تا ؟ با لبخند زورکی خودش بهم فهموند که تیکم خیلی یخ بود . میمیک جدی گرفتم و گفتم : چون بهش علاقه دارم فکر می کنم از بین کاردانی ها بهترینه . گفت : چرا کاردانی ها ، گفتم ، خب چون وسع رتبه ام  نمی رسید . گفت : پس اگه رتبت خوب بود حتماً پزشکی می خوندی ؟ گفتم : مسلماً همین طوره – گفت چرا ؟  چون ، چون رتبه م بالا بوده ، کلاس اجتماعی و درآمد پزشکی هم خوبه و . . . گفت:پس انتخاب ، انتخاب آزادانه ی خودت نیست گفتم : چطور مگه ؟ گفت : رشته ی علوم رو جامعه برات انتخاب کرده ، یا اهمال و سستی خودت . توضیح بیشتر خواستم گفت : من از بچه های مهندسی برق دانشگاه شریف هم پرسیدم چرا برق ؟ اکثراً گفتند : چون رتبمون خوب بود . بهترین رشته هم تو این دانشگاه برقه اومدیم و مشغول شدیم . کمی فکر کردم و گفتم : خوب ؟ گفت : بعضی هاشون هم گفتند چون با کلاسه ، برد اجتماعی داره و . . .  یه سؤال ازت بپرسم راستش رو می گی ؟ شونه ها مو بالا دادم و گفتم : البته .  اگر  مرده شوری بهترین رتبه ی تو دانشگاه بود و ازکلاس اجتماعی بالائی هم برخوردار بود و درآمدش هم خوب بود قاعدتاً باید سعی می کردی مرده شوری بخونی . درسته ؟ یخ زدم . کمی فکر کردم و با لبخندی گفتم : شاید ، نمی دونم . گفت : مشکل همین جاست . ما چرا اینقدر تو انتخاب هامون تحت تاثیر جو جامعه ایم چرا نمی شه تو یکی از انتخاب هامون اقلاً 80 درصد خودمون سهیم باشیم . توی کیفش دست برد و یه پاکت سیگار درآورد ، سیگار و رولبش گذاشت، فندکو روشن کرد و . . . با اولین پوک گفت : همین سیگار هم این روزگار به من تحمیل کرده اگه توی خانواده ی مرفه و بی دغدغه زندگی می کردم ، شاید نمی کشیدمش . متاسفانه لباسهامون هم به خاطر مد جامعه می پوشیم . یه مثال جالب بزنم مثلاً اگر عبا و قبا و و لباده و کلاه تو این  جامعه عرف بود ، کی شلوار لی می پوشید ؟ یا حتی کت و شلوار ؟! ما تو انتخاب هامون 100 سهیم نیستیم    لحنش اصلاً به کسانیکه قصد سخنرانی یا خود نمائی اجتماعی دارند نمی خورد . . معلوم بود که از همین دغدغه ها رنج می بره اون به نوعی می خواست بدونه چرا نمی تونه خلاف جهت آب شنا کنه ؟ اصلاً این کار امکان پذیر هست یا نه ؟ اصلاً  کسی تا حالااین کارو کرده ؟ )رشته فکرمو پاره کرد : - آقای . . . – بله ؟ - چرا تو  مسلمون شدی ؟( توفکر رفتم می دونستم نسنجیده نباید جواب داد . نامردی کردم و سؤالشو با سؤال جواب دادم ): شما چی فکر می کنی ؟ گفت نمی دونم فقط می دونم اگه تویه کشور اروپائی و غربی بدنیا میومدی معلوم نبود الان مسلمان باشی یا نه ؟ بازم جامعه برات تصمیم گرفته و چه تصمیم مهمی ؟!! (خیلی خوشم آمد فهمیدم آدم اهل فکریه . ظاهرش سرد و بی تفاوت نشون میداد ولی باطنش از بی تفاوتی های اطرافیان نسبت به انتخاب هاشون رنج می برد . شاید فکر می کرد که همه خوابند و اون کمی بیدار شده . ولی چون دلیلی برای بیدار موندن نداشت سعی در بیداری دیگران هم نمی کرد .   صادق خوندی ؟  - آره  ـ چرا می گه در زندگی زخم هائی هست که مثل خوره روح انسان رادر انزوا می خورد ؟  من فکر می کنم یکی از همین زخم ها ، زخم انتخاب باشه . انتخابی که همیشه با جبر و اجبار همراه بوده  و هست . همش دیگران و اجتماع و شرایط برات تصمیم می گیرند و تو در کمال اهمال و سستی می پذیری و در راستای همین انتخاب اجباری سختی و رنج می کشی، عمرت رو می گذاری و در همین سختی می میری . مگه غیر ازینه ؟( حالا می دونستم دردش چیه ولی چون غیر قابل پیش بینی بود ؛ برای جواب دادن کمی پام می لرزید می خواستم بیشتر حرف بزنه و هر چی می خواد بگه ). گفتم : نمی دونم شاید گفت : اصلاً از خدا بی رودربایستی ترکه نداریم ، یه جا می گه "خلق الانسان فی کبد" ((انسان را در رنج و سختی آفریدیم ))و یه جای می گه : « ان الانسان لفی خسر » ((بدرستیکه انسان در زیان است )).  (فهمیدم خیلی حرف ها واسه گفتن داره و همشون هم از همین یک کلمه ناشی می شه : انتخاب . حالتش مقدس بود ، چون خیلی فکر می کرد . می شه گفت به یه حالتی نزدیک به پوچی رسیده بود ، یا شاید هم سر دوراهی گیر کرده بود . و حالا وقتش بود که کاملاً بیدار بشه ولی من آدمش نبودم راه داشت ولی . . . لازمه رسیدن به آگاهیش هم همین حالتش بود آروم بلند شد و پاکت سیگار تو کیفش گذاشت حلبی مخصوص غذاشو برداشت و توی چهار چرخ مخصوص قرار داد . اومد و دستش رو روشونم گذاشت و گفت : ببخشید خسته ت کردم . فعلاً واز کنارم رد شد : گفتم : استفاده کردم یا علی . از پنجره ی سلف نگاش می کردم سرش رو پائین انداخته بود و زیر آفتاب رها و بی روح قدم می زد . انگار به دنبال سایه ش می رفت . ظهر بود و هوا همچنان گرم ، بهش خیره شده بودم . انگار می خواست با تمام وجود فریاد بزنه : ای که مرا خوانده ای   راه  نشانم بده . نظر شما چیه ؟ بهش فکر کنین ، نظرتونو دوست داریم چه حامی ، چه مخالف ، چه منتقد

Here we may display a picture of this month's special: